Yakan Top
Ulan anne!
Ulan baba!
Ulan abla!
Ulan abi!
Ulan Ben!

Bu kadarcık mı sevgiden ibaretiz biz , bu kadarcık mı kolay karalıyoruz birbirimizi?
Bu kadar mı olduğumuz gibi kabullenemiyoruz birbirimizi ? Bu kadar mı koptukta bu kadar mı ben hep haklıyım dedik kendi kendimize.Bu kadar mı battık ta kalplerimiz paramparça oldu da mutlu olamadık.Bu kadar mı korktuk sevgiden,vermekten sevmekten ne olursa olsun sevmekten.Bu keadar mı kendi doğrularımızı asker ettik ayrı kalplerimizin vuruşlarına.Bu kadar mı sermekeş,bu kadar mı feryad ı adem! Bu kadar mı kırıldıkta göremedik kimin ne çektiğini , avutmak sevmek yerine kırbaç vurduk durduk.

Aile benim içimde iyileşemeyecek yara.Sevilemeyeceğimi bildiğim bir ev.Hep kanayıp hep acıyacak ,kanlarımın okyanusumu dolduracağı bir bela.

Sen Osman Bey , benim karakterimin yargılayıcısı
sen Meral Hanım , benim karakterimin yaratıcısı
sen aslı Sultan , benim karakterimin parçalayıcısı

Ben bu sefer gerçekten gidiyorum evet , zaten hep kaçtım manyetik alanımızın bozukluğundan lakin bu sefer cidden gidiyorum.Ne geldiyse hepimizin başına bu 4 insanın durumundan,birbiri hakkında düşüncelerinden geldi zaten.
Ben artık sizi başbaşa bırakmak istiyorum.Sizinde zaten ön gördüğünüz gibi,benden adam olmaz!

Meral Hanım, üzgünüm hayatın bu denli zor olduğu için ...
Osman Bey , kendine gel!Bana davrandığın gibi davranma çocuklarına!!!
Aslı Sultan , hayat senin baktığından çok daha farklı olabiliyor.Gerçek!

Şimdi müsadenizle hepinize hoşçakal.Bu sefer Meral Hanımın tabiri ile şımarıklıktan intihar etmiyorum sadece bu diyardan gidiyorum.Avrupa semalarına ve sizsiz bir geleceğe doğru.


Yolunuz açık olsun,bide aklınızda hep tutun emi ben hiçbirinizin çocuğunun hayatını tehlikeye atmadım!!!!!!!!!Ama Osman efendi sen benimkini çok attın.!!!
Anne sende çok attın...
aslı sende çok attın !!!


Yakan top oynaymısınız?
Posted by nt at 12.7.11